Gedachtenkracht

Ik zit al een tijdje met pen en papier op de bank maar laat mij afleiden door de muziek om mij heen. Iets in mij wil naar buiten, verteld zijn en gehoord worden. En toch laat ik mij afleiden, iets maakt dat ik maar niet begin met schrijven, angst? Angst voor het onbekende, niet weten wat er straks op papier staat. Een goed idee, een verdrietig verhaal of misschien wel een stuk wat helemaal nergens over gaat. Daar kom ik alleen achter door de pen op het papier te zetten en te volgen wat het neer wil zetten. Eigenlijk gaat het hele leven zo, dat we niet weten wat het volgende moment ons gaat brengen totdat we er ons licht op laten schijnen en het aan ons zichtbaar wordt gemaakt.

Een laag over vliegende helikopter trekt mijn aandacht en doet mij denken aan een vriendin die ooit met een helikopter is neergestort. Even schijnt het licht niet meer op het stuk wat ik aan het schrijven ben. Zo snel en onbewust kan het dus gaan, je wordt afgeleid door je omgeving en jouw licht schijnt ineens op iets anders dan waar je mee bezig was en worden er andere dingen zichtbaar.
Maar als het werkelijk zo werkt, wat zou er dan allemaal mogelijk zijn als we bewust ons licht zouden gaan laten schijnen. Op de mensen en dingen die we graag zouden zien en willen bereiken. Wat als we ons minder of misschien wel helemaal niet meer zouden laten afleiden door onze omgeving. We ons niet meer bezig houden met wat anderen er wel niet van zouden vinden. Dat jij in staat bent jouw eigen pad te creëren door er jouw licht op te laten schijnen. Hoe gaaf zou dat zijn. Kan je je überhaupt een voorstelling maken van hoe dat pad er dan uit zou gaan zien?

Heel lang heb ik mij door dit beeld laten afschrikken. Afschrikken doordat anderen zeiden dat het niet mogelijk was, ik niet zo moest dromen en maar gewoon het voorgeschotelde leven moest gaan leven want zo doen wij dat hier. Laten we het vooral niet anders doen want wat zullen de buren er wel niet van denken.
Gelukkig krijg ik steeds meer vertrouwen in mijn gedachtenkracht en merk ik meer en meer dat mijn dromen wel uitkomen. De mensen en dingen die ik graag wil worden zichtbaar en komen binnen mijn bereik door er mijn licht op te schijnen. En nee het gaat niet van vandaag op morgen. Ook is het niet altijd even makkelijk om mij niet af te laten leiden mijn omgeving maar ik droom weer en het is heerlijk! Ik geniet van alle mogelijkheden en dat maakt mij gelukkig.

Als mensen na een paar sessies met dit soort verhalen bij mij komen kan ik niet anders dan trots zijn. Dankbaar dat ze mij vertrouwen en zich veilig voelen om samen te werken. Zij hun kwetsbaarheid durven te tonen en de moed hebben het anders te gaan doen. Dank je wel