Gradatus, coach, coaching, verandering, trauma, traumabegeleiding, traumaverwerking, externe vertrouwenspersoon, ongewenste omgangsvormen, integriteit, klokkenluider, contact, werkwijze, tarieven, over mij, blog, outdoorcoaching, outdoor, wandelcoaching, Somatic experience, familieopstellingen, regressie, tijdlijn, ademwerk, visualisatie, healing, massage, ontspanning, liquid healing, pulsing, holistisch, mensbeeld, belemmeringen, overtuigingen, beperkingen, angst, pijn, vrijheid, plezier, genieten, hulpdiensten, groei, verantwoordelijkheid, intuïtie, normen en waarden, LVV, herinnering, leven, transformatie, politie, brandweer, ambulance, defensie, boa, ns, ProRail, gedachten, emotie, gevoel, counseling, Apeldoorn, stress, burn-out, ondersteuning, begeleiding, onrust, spanning, nachtmerrie, slaapproblemen, transformatie, piekeren, ptss, depressie, discriminatie, geweld, pesten, seksuele, intimidatie, mishandeling, misbruik, methodieken, emdr, bodydrumrelease, the work, de helende reis, geluk, rendement,

Het is niet mijn schuld

‘Het is niet jouw schuld’ bij het horen van deze woorden barst de jonkvrouw in tranen uit. Haar lichaam schokt van verdriet en eindelijk kan de jarenlange spanning losgelaten worden. Ik kijk in haar met tranen gevulde ogen, ‘het is niet jouw schuld.’

Deze dame heb ik leren kennen als een statige vrouw, kin omhoog en borst vooruit. Maar ook angstig en gepantserd door haar verleden. Heel soms zie ik in haar ogen een heel klein en zacht meisje. Een iets wat verlegen meisje wat ver weg verstopt zit en zich nauwelijks durft te laten zien.
Vandaag heb ik haar op de behandeltafel laten plaats nemen en gaan we kijken wat het lichaam te vertellen heeft. Ik breng haar lichaam in beweging en als een slang slingert ze op tafel. De beweging is niet heel vloeiend wat duidt op blokkades in het lichaam. Ik varieer in de beweging van snel naar langzaam en van groot naar klein.
Na een minuut of tien geeft het lichaam aan dat het zich veilig genoeg voelt om naar binnen te keren. Dit is het moment dat ze aan haar blokkades kan gaan werken. Heel langzaam leg ik haar lichaam stil om over te gaan op de healing. Intuïtief volg ik mijn handen en vraag of ik mijn handen op haar buik mag leggen. Voordat ze antwoord op mijn vraag kan geven heeft haar lichaam al gereageerd door te verkrampen maar ze staat toe. Voorzichtig leg ik een hand op haar buik. Mijn andere hand leg ik op haar schouder om haar te ondersteunen en te laten voelen dat ik bij haar ben. Heel langzaam beweeg ik mijn hand over haar buik zodat ze naar iedere beweging opnieuw kan ontspannen uit de verkramping. Ik zie haar vechten met zichzelf, enerzijds graag aan haar vraag willen werken maar anderzijds het doodeng vinden.
Ik vraag haar mij aan te kijken zodat ze kan zien en voelen dat ze in veiligheid is en dat ik er ben om haar te ondersteunen. Het gevecht blijft en ik besluit om even te stoppen zodat ze kan ontspannen en op adem kan komen. Dit is een proces wat in hele kleine stapjes gaat en veel geduld vraagt.

Intuïtief vraag ik haar om zich op haar zij te draaien. Ze draait zich om en rolt zich op als een bang en klein kind zou doen. Ik leg een hand op haar onderrug en schouder en voel even wat er gedaan of gezien mag worden. Ik vertel haar dat het voelt alsof ze opgesloten zit. Niet in een kooi maar in haar eigen leven. Ik zie je ronddwalen in een kasteel, je bent op zoek naar goedkeuring bij je man. Je wil gezien worden maar iedere keer word je afgewezen. Na iedere afwijzing ga je jezelf aanpassen in de hoop een volgende keer wel die aandacht en liefde te krijgen waar je zo hard naar opzoek bent. Vragen als; ben ik niet mooi genoeg, moet ik mij nog verder insnoeren of mooier en opvallender kleden? Vertel mij wat ik moet doen om gezien te worden en ik doe het.
Jouw man is een ridder en is van mening dat hij stoer moet zijn, een strijder is en er moet staan voor zijn volk. Alleen met deze façade verbergt hij zijn eigen kwetsbaarheid en angst voor de liefde. Hij kan door zijn eigen verleden jou niet geven wat je nodig hebt.

Ze kijkt mij aan en vertelt dat dat precies is wat ze nu ook nog voelt en naar handelt, altijd maar aanpassen aan die ander. Altijd heb ik het gevoel gehad niet goed genoeg te zijn.
Het is even stil, je ziet dat er van alles door haar hoofd schiet. ‘Hoe is het mogelijk dat ik nog steeds zo handel?’ vraagt ze. Ik vertel haar dat het toen nooit uitgesproken is met haar man. Deels omdat hij daar niet toe in staat was maar ook omdat hij na een verloren strijd niet meer thuis is gekomen. Er is nooit een afscheid geweest. Het gevoel van niet goed genoeg zijn heb je de rest van dat leven bij je gedragen en zelfs mee genomen naar dit leven.

Met verdriet in haar ogen kijkt ze mij aan; Nu krijg je de kans om het in dit leven uit te werken.
‘Je bent goed zoals je bent en hoeft je niet anders meer voor te doen. Het is niet jouw schuld.’